Auðkenning

Rafræn skilríki eru notuð til auðkenningar, þau eru í raun vegabréf á netinu og geta þannig opnað ýmsar dyr.

Auðkenning

1. Ég er sá sem ég segist vera
2. Ég tilheyri tiltekinni, ákveðinni skipulagseiningu
3. Ég hef ákveðnar heimildir

Mörg fyrirtæki og stofnanir geta veitt betri þjónustu yfir netið ef þau geta treyst því að viðskiptavinurinn sé sá sem hann segist vera. Með rafrænum skilríkjum verður það að veruleika.

Hjá hinu opinbera verður til að mynda hægt að fá aðgang að ýmsum upplýsingum sem tengjast handhafa rafræns skilríkis, hvort heldur er einstaklingi eða lögaðila. Hjá bönkum og sparisjóðum verður hægt að auðkenna sig með öruggari hætti gagnvart heimabönkum en verið hefur. Þá má með rafrænum skilríkjum stýra umferð inn á spjallsvæði t.d. eftir aldri, kyni, eða hvort tveggja. Á slíku spjallsvæði getur enginn sagst vera annar en hann er. Möguleikarnir eru miklir og tækifærin sem rafræn skilríki veita eru mörg.

Rafræn skilríki eru ein sú öruggasta auðkenning sem völ er á og þau koma í stað aragrúa notendanafna og lykilorða sem aðilar þurfa að nota í dag.

Ferli rafrænnar auðkenningar

Auðkenningu má greina í eftirfarandi þrep:

1. Handhafi skilríkis auðkennir sig með skilríki sínu gagnvart fyrirtæki eða stofnun

2. Fyrirtækið eða stofnunin gerir fyrirspurn til útgáfuaðila skilríkisins og kannar hvort skilríkið sé í lagi

3. Útgáfuaðilinn svarar fyrirspurninni og staðfestir hvort skilríkið sé í lagi eða ekki

4. Fyrirtækið eða stofnunin heimilar eða hafnar aðgangi handhafa skilríkisins í samræmi við heimildir hans